|
.... نيم نگـاه ....
|
●
يتيمي با هزاران دايه
●
دو راه ، دو هدف ؛ حكايت دو فرزند اهل قلم
●
از محراب « ايدئولوژي » جز خون و خشونت برنخيزد
●
راه خانه تو
●
از آستين ايرانيان
●
آن عاقل فرو روفته در پوستين ديوانگان
●
در دلم بود ...
●
صد سال ، ايستاده با مُشت
●
اين دل بييار نه سزاي چو مني است
●
آيا « موسوي » بر تاريخ خواهد شوريد ؟
Designed by M. Borjian
Monday, August 30, 2004
چه بيانتهاست جاده زندگي من
و چه خالي
تو در کدامين نقطه اين جاده ايستادهاي ؟
زير سايه کدام تک درخت ؟
در انبوه کدامين درياي مواج خوشههاي گندم ؟
دستانت براي آغوش که گشوده شد ؟
چشمانت ، خورشيد جاودان عشق را مهمان قلب که ساخت ؟
آبشار گيسوانت رايحه مهر را بدست نسيم بسوي کدام رود روان کرد ؟
بر من چه رفت که چنين چشم از جاده برنميگيرم و سالهاست ...
آري سالهاست آمدنت را انتظار ميکشم
راز اين انتظار چيست ؟
.........
باران را به بارش دعوت کردم
تا زير جلوه اغواگر رنگين کمان ، تا در پس حجاب باران
اشکهايم را پنهان سازم
تا شايد تو نيز لحظهاي لبخند و مهر را همراهم سازي
در آن لحظه که من همسفر خاک ميشوم