.... نيم‌ نگـاه ....


واپسين نوشتارها ■

● كيست او ……

● بستر خلخالي ، فرجام تاريخي « روحانيون مبارز »

● سكوت

● مادر اسير چنگال اژدهاي درد

● عشق آسمان

● قداست از دست رفته

● زوال « فدائيان اسلام » در عراق

● در نيمه راه سكولاريزم

● اعدام « حلاج » در مافياي وبلاگستان

● در آن سوي سرنوشت ( 3 ؛ قسمت پاياني )



© بازنشر نوشته‌های اين وبلاگ، با ذكر نشانی و پيوند به متن نوشتار، بی‌اشكال است.

Designed by M. Borjian


| صفحه اصلی | پست الکترونيک |


Monday, May 10, 2004

بر بلنداي آن كوه

در را مي‌گشايم . چرا اينچنيني ؟ … … خاكهاي لباسش را مي‌تكاند ،‌ اجازه هست ؟ بفرمائيد …… با قدمهاي سنگين وارد مي‌شود ، حجم فضا را آكنده است . سرفه‌ام مي‌گيرد ، چشم‌هايم مي‌سوزد ، پنجره را باز ‌مي‌كنم ، به ناگاه مي رود ، همه جا طلائي خورشيد مي‌شود ، « نور » آرام سرش را روي ميز گذاشته است و آفتاب مي‌گيرد . از او مي‌پرسم كه بود ؟ مي‌گويد « ايمان » بود ، از بيابان مذهب مي‌آمد …… پس چرا رفت ؟ …… مي‌گويد : در پس پنجره در انتهاي بيابان مذهب جنگل حيرت است و در پايان آن كوه عصيان ؛ آن گردباد را مي‌بيني ؟ ايمان است كه بر بلنداي كوه به سوي قله مي‌رود …… آن كورسو را بر قله كوه مي‌بيني ؟ …… آري مي‌بينم …… آن نور حقيقت است ………

7به قلم مسعود برجيـان ...... نشانی يادداشت