|
.... نيم نگـاه ....
|
●
شقايق
●
... اين است راز بهار
●
اولين کلام . بر دوست و دشمن از ما سلام
●
( آخرين يادداشت سال 82 …… ( خداحافظي با پرشين بلاگ...
●
« سر فرود ميآورم به اين همه لطف ، به اين همه مهر ...
●
« روزي چون ساير روزها »
●
« . درد دلي با خوانندگان احتمالي … كمتر خواهم گفت ...
●
« .... قامت ايران آنروز شكست »
●
« !!! ... عاشورا به روايتي ديگر ؛ وجودت طلا ، باط...
●
« شكستي كه پيروزي نمايانده شد »
Designed by M. Borjian
Thursday, March 25, 2004
آسمان آبي بود
پدرم وقتي مُرد
همه ميخنديدند
و بهار با نسيم
شب زفاف به پايان ميبرد
پدرم وقتي مُرد
بنفشه در پي راز شقايق
چشم بر درخت سيب داشت
و گلهاي نسترن
به عشق ميخواندند
تپش قلب رهگذران را
پدرم وقتي مُرد
ماهي قرمز كوچك من
سرمست از عشوه شبو
عاشق آن گل ياس شده بود
پدرم وقتي مُرد
پي قد قامت موج
خداي را ستود
و به خواب رفت
و صبحدم
آن خواب را طليعه بيداري نبود
ششمين آبتني بهار
در حوضچه اكنون بود
در زير آفتاب ……
آرامشي دو چندان …
سكوتي ابدي …
و چگونه رفتن
در نگاهم تصوير شد
و مسعود چشم به در خانه داشت ………