|
.... نيم نگـاه ....
|
●
اولين کلام . بر دوست و دشمن از ما سلام
●
( آخرين يادداشت سال 82 …… ( خداحافظي با پرشين بلاگ...
●
« سر فرود ميآورم به اين همه لطف ، به اين همه مهر ...
●
« روزي چون ساير روزها »
●
« . درد دلي با خوانندگان احتمالي … كمتر خواهم گفت ...
●
« .... قامت ايران آنروز شكست »
●
« !!! ... عاشورا به روايتي ديگر ؛ وجودت طلا ، باط...
●
« شكستي كه پيروزي نمايانده شد »
●
انتخابات هفتم ؛ چالشهای پيش رو
●
« وبلاگ نويسي و ويژگيهاي آن »
Designed by M. Borjian
Sunday, March 21, 2004
خبرت دهم
آن صبح كه عروس بهار
ورميچيد دامن خويش
و پُر از عشوه و ناز
ميخراميد به كلبهء ما
كه بنشاند اشك شوق
به چشمهاي پر از پرسش ما
ماهي كوچك من
غنوده بود آرام در بستر آب
نه كوششي ، نه جنبشي
نگريستم ماهي قرمز همرازش را
چشمهايش گر چه سخت ميكاويد
چهار ديوار شيشهاي تُنگ را
در جستجوي يار
اما دهان ميگشود
كه هجي كند زندگي را
كه شرمنده مرگ را
شليك توپ را انتظار ميكشيدم
كه آن از نفس افتاده از بار زندگي
به روي بام كلبهام
طعمه مرغكان شده بود
و آغاز رسمي بهار …
آري هنوز ماهي كوچك من
اگر چه در سوگ عشق ميگريست
اما هنوز عرصه تُنگ ميكاويد
نه در سوگ يار …
در جستجوي « بودن »
در انديشهء « ماندن »
اين است راز بهار …
مرگ و زايش همدوش
آغاز زندگي بر خاكستر يار …
يار سفر كردهء او …
اين است راز بهار …
پي نوشت : عكس از وبلاگ انديشه نو